Najaar 2010

 

NEPALREISVERSLAG OKTOBER/NOVEMBER 2010
Ik ben inmiddels alweer enige tijd terug uit Nepal. Het was weer geweldig en ook de vlucht viel me mee. Weliswaar 9 uur wachten in Delhi maar op een slaapbank was dat goed te doen. In Kathmandu samen met Naba (oudgids en nu manager van het trekkingburo) naar de vrouw en kids van Prakash geweest. Dat viel niet mee en we hebben uitgebreid gesproken wat voor mogelijkheden er zijn. Ze wonen nu in een kamer in Kathmandu en de kids gaan naar een privé school. Dus financieel heb ik het een en ander uitgezocht en afgesproken met Naba dat we er nog op terug komen. In elk geval helpen we de kinderen naar school en hoe het er verder uitziet kunnen we alleen maar afwachten. Het zou zo kunnen zijn dat het bedrag wat er per jaar nodig is misschien wel voor 1 jaar lukt, maar niet het 2e jaar. Kinderen worden zowiezo geholpen ook als ze naar Gorkha zouden gaan. Ook daar zijn enkele privé scholen. Uiteraard in Kathmandu leuk gewandeld in de kleine straatkes van de Thamel en veel bekenden gezien.Een ervan speelt saranghi (viool). Hij had een CD gemaakt en gaf die aan mij. Wou er niets voor hebben.....

POKHARA
In Delhi had ik een "gekke" Duitser ontmoet en die vond het leuk om mee te reizen met me en de bergen in te gaan. Dus heb ik met hem een dag of 6 opgetrokken. Met de bus naar Pokhara: 200 km in 6 uur. Tot mijn grote schrik bleek hotel Baraha vol te zitten. Daar had ik niet op gerekend, maar Ram had een ander hotel voor me: Crown Himalayas, een gloednieuw hotel net 3 weken geopend. Zag er geweldig uit, vriendelijke mensen, eten goed. Ik heb de volgende keer de keuze uit een vijftal hotels. Omdat ik er niet voor mijn "plezier" was heb ik gratis permit geregeld bij Acap. Ze hoeven niet aan mij te verdienen dacht ik. Maar ze waren ook niet gek: even een telefoontje naar een school in Tikhedunga en die bleek me goed te kennen.Dus de gratis permit was geregeld. Uiteraard ook het Tibetaanse vluchtelingenkamp weer bezocht en de nodige knuffels en speltjes meegenomen voor ze meegenomen. Bij de moeder van Thak Tibetaanse thee gedronken. En wat geld van een Nederlandse toeriste, zodat we het gebedshuis voor ouderen kunnen laten schilderen.

DE BERGEN IN
1 oktober stond de taxi al om 7 uur klaar om ons te brengen naar Nyapul zo'n 60km. Ik had uiteraard weer de nodige extra bagage voor o.a. school Tikhedunga (beamer) en Ghorapani (verbandmateriaal medicijnen en spullen voor kleine kinderen). Ruim 5 kwartier deden we er over. Ik had geen zin mijn bagage te sjouwen en al snel had ik een drager die wel even mee wou lopen naar Birethanti, een 45 minuten. Het kosten me een vermogen: 100 roepies. Vlak voor Birethanti kwam mijn andere drager er al aan. Dat was geregeld via Captain Pun. We zouden de eerste etappe doen tot halverwege de lange trap in Ulleri. Alles ging als een speer. Onderweg moesten we wel regelmatig wachten, want vanuit Tibet waren duizenden schapen en geiten onderweg naar Pokhara waar ze geslacht zouden worden vanwege het feest Tihar en Deepawali.De wandeling naar Tikhedunga was prachtig. In Tikhedunga moest de drager eerst dal bhat eten en ik wachte op de leraren van school. Ik had ze al gemaild wanneer ik kwam. Vrij snel waren ze ter plaatse en toen hoorde ik dat de school binnenkort gesloten was vanwege de feesten. Daarop besloot ik om alvast de beamer te geven. In combinatie met de nieuwe laptop en schoolborden kunnen ze nu veel beter les geven. Er was verder een nieuwe school gebouwd door de Ghurka Welfare. Een practige school alleen hadden ze te weinig tafels en banken en vroegen aan ons om een sponser. Zelf betalen ze 20 setjes. Het projectvoorstel zou klaar liggen als ik terug ging. En dan op weg naar Ulleri ik weet niet hoeveel treden maar het zijn er heel wat. Gelukkig was de zon verdwenen en kwamen we in hotel Super View aan. De drager sliep er ook.De volgende dag om half acht op weg naar Ghorepani. We kwamen nu veel toeristen tegen en bereikten tegen 11 uur Ghorapani, waar we werden opgewacht door het comité Healthpost and Hoteliers. Met een tika en malla (bloemenslingers) werden we verwelkomd. Binu, onze verpleegster gaf baby's vitamine A druppels en een wormkuur. Deze zijn gratis. Na een bord soep en koffie gingen we verder Ghorepani in, waar ik weer ben wezen overnachten bij Devi en haar moeder. Ook haar dochter Sappana was er nu. De komende 2 dagen zou ik praten over de strategie, visie Ghorepani en waterproject. 's Middags trok het dicht en begon het te regenen. Om de ronde houtkachel was het behaaglijk en ook in de keuken.
De volgende morgen afscheid genomen van Klaus. Hij ging na Punhill op weg naar Tatopani om uiteindelijk via Muktinath de Thorung La pas te bedwingen!!! De omgekeerde wereld. "Normale"mensen komen van de andere kant. En hij heeft het ook nog gehaald. De komende dagen veel gesproken met diverse comité s. Het bleek dat het Save Drinking Waterstation nog steeds niet was gerealiseerd en dat was wel beloofd. Toen ik ze duidelijk maakte ergens anders met het project te starten viel dat rauw op hun dak. Het bleek dat iedereen wachtte op antwoord van Captain Pun. Die was helaas niet in Ghorepani maar was Pokhara. De oplossing was helder. Een telefoontje naar Kathmandu en alles was geregeld. Na Tihar zouden ze er mee gaan beginnen. Het gebouwtje was al wel klaar.......Ik heb snel maar even een plan van aanpak gemaakt en met ze besproken. Half december is het project klaar. Op 5 november ga ik terug naar Pokhara. Er gaat een drager mee en ik vertel hem waar ik wil overnachten. Onderweg een theehuis gezien die "in brand"stond en vervolgens de trappen afdalen naar Tikhedunga waar ik overnacht. In Tikhedunga waren ze heel blij met de beamer en de volgende dag met ietwat stijve spieren, een tika en een mars op weg naar Nyapul. De taxi was keurig op tijd en die bracht me in 5 kwartier naar Pokhara. Na de taxirit wist ik dat ik spieren had. Ik heb daar nog twee dagen van kunnen genieten.

CHITWAN
9 november met de taxi naar Chitwan waar we in een recordtijd aankwamen en dat terwijl de weg van Muggling naar Narayanghat niet eens zo super was: 3 uur en een kwartier. Een prima tijd. Hier zou ik tot 21 november blijven, uiteraard met de nodige excursies en vergaderingen. Omdat veel scholen nog vakantie hadden ben ik daar wat later naar toe gegaan. De Kaparkhorischool zag er netjes uit ook de toiletten. Ze hadden al een laptop gehad en willen de volgende keer graag een beamer. Een van de computers was stuk. Het moederbord moest worden vervangen. Had teveel stroom gehad. Dit meteen geregeld. Ook de 22 gesponserde studenten op foto gezet één van hen was de beste uit de regio van groep 9 Ook de Mohana school wil heel graag een nieuwe laptop en beamer. Deze school staat heel goed aangeschreven. Ook studenten van de Malpur moesten nog op foto. Er zijn daar nu 31 studenten die gesponserd worden. Het Management is al een stuk beter en volgende keer ga ik ze helpen om te laten zien wat effectiviteit is. De laptop staat al voor ze klaar. In de Healthpost was het weer druk. Wat onngevallen op de motor en fiets. Een klein babytje met een hazelip, die verkouden was. We proberen dit meisje via de Lionsclub Chitwan te laten opereren. Verder wil de Healthpost heel graag een generator. Doordat er regelmatig geen stroom is kunnen medicijnen en chemicalien niet goed worden bewaard. Ook willen ze testsetjes voor diabetus en setjes voor hepatitus enz. We hebben hiervoor inmiddels al een sponser. De Healthpost doet het goed. Medicijnen zijn voor Nepalezen gratis. Die worden beschikbaar gesteld door de overheid. De Bachhauli Vrouwengroep is in enkele maanden gegroeid van 825 naar 1200 leden, dankzij de bouw van een trainingscentrum. Dat centrum wordt intensief gebruikt voor workshios over microkredieten, trainingen huiselijk geweld, borduren, trainingen kraamhulp maar ook hoe je meer inkomen kunt genereren. In elk dorp zijn een of meer vrouwen actief. Geweldig zoals ze het doen. Ik ben een uur bij de training geweest en mijn tolk was Ram. Ook zijn ze bezig met geboorteplanning: de pil en de prikpil krijgen ze gratis via de Healthpost. De Belci en de Ujjwal vrouwengroepen waren gesloten. Daar ga ik de volgende keer heen. Dankzij deze trainingen hebben 20 vrouwen extra inkomen. Ze hebben van bamboe, plastic en olifantengras een kas gemaakt (kosten 40 euro).Ze maken een speciaal mengsel waar paddestoelen op geteeld kunnen worden. Het zaad wordt gekocht in Kathmandu en na 3 weken zijn de paddestolen klaar om gegeten te worden. Opbrengst per kas 6000 roepies per keer. Wij gaan dit nog verder stimuleren, want het werk kost nog geen half uur per dag gemiddeld en dat is toch mooi meegenomen. Ook kan een kas worden gemaakt onder de traditionele Tharu huisjes (bamboe, klei olifantengras).

BLINDE STUDENTEN
Onze blinde studenten doen het goed op het college. Sita Pathik zit in de laatste klas en ook Suroj Chalise. De verwachting is dat beide over zullen gaan en dan willen ze naar de Universiteit. De opleiding Educatie en Milieukunde duurt drie jaar (master) Sita wil dan later weer les geven op haar oude school. De kosten bedragen 300 euro per persoon per jaar. Dan is er nog een derde blinde studente, die al een jaar achter de rug heeft op de universiteit.Ze is master en moet nog twee jaar. Asmita Bhattarai geeft nu nog les op de blindenschool, maar wil graag haar studie afmaken: sociologie. De studie voor haar kost 350 euro per jaar. Mijn vraag dus sponsers gezocht voor deze drie mensen. Zo heeft Bed Bhattarai, een blinde student ook zijn Universitaire studie kunnen afmaken. Hij geeft nu les op een gewone school en..... hij geeft ook les op de spraakcomputer voor het nieuwe trainingscentrum.
Ja en zo vliegen de dagen voorbij. Een tweetal vergaderingen met de Nepalese stichting Nepal Pariwar Nepal. Zij willen toch ook graag nog 1 keer geld voor een dijk. Afgelopen jaar stond het water vlak bij de plek waar je de ondergaande zon bij de Raptirivier kunt zien. April is begonnen met de bouw van een Trainings- en Opleidingscentrum voor blinden. Als eerste moest het oude toiletgebouw plaats maken en daarna de septictank. Ik heb begrepen dat het niet meeviel. Je kunt een oude septictank ook niet in de grond laten zitten. Daarna tegenvaller 2 het ophogen van de achterkant met ongeveer 2 meter grond. Vele vrachtwagens hebben de grond aangevoerd. Maar de moesson kwam snel en zo kon er een tijd niet worden gewerkt. Ook in oktober niet met dasain en zijn andere feesten. Inmiddels zijn alle muren in het gebouw opgevuld met zand en kan de vloer woirden gestort, waarna de muren gebouwd kunnen worden. Het gebouw is aardbevingbestendig. April of met hopen we dat het gebouw klaar is.Er wordt regelmatig vergaderd over welke opleidingen er moeten komen. Ook wordt besloten om het rustig aan te laten beginnen. Volgend jaar hebben we extra geld nodig voor bv een braille printer, mallen om kaarsen te maken, Iets te doen met muziek en dans....spraakcomputer. Oh ja, ben enkele keren naar het olifantenkampje geweest vlakbij Sauraha. Hoorde dat twee neushoorns zich regelmatig daar laten zien. Ram en ik er naar toe. Nou, geen neushoorn te zien. Ik besloot stukje door te lopen naar de jungle en plotseling stond hij daar: een jonge neushoorn de moeder was door stropers vermoord. Vader neushoorn past erop, maar was niet te zien. Na wat kruip door en sluip door kon ik me verstoppen achter een bosje met de neushoorn op een meter of 5 afstand. Geweldig was dat maar je moet altijd alert zijn. Verder nog veel vogels gezien en bij het olifanten wassen een hele lange slang (geen tuinslang).

NAAR HUIS
Op 21 november met Baba Travel busmaatschappij van Krishna naar Kathmandu. 7 en een half uur in de bus. Vooral het laatste stuk op weg naar het hoogste punt duurde uren. Veel verkeer, werk aan de weg, kapotte trucks, gecrashte bussen enz. Ja natuurlijk had ik met het vliegtuig kunnen gaan, maar wat als het mistig is of te harde wind: dan is er geen vlucht. Toeristen die in het Everest gebied hadden gelopen hebben 7 dagen vastgezeten in Lukla, voordat de overheid helicopters gingen regelen. Dus dan maar de bus. De laatste dagen wat inkopen gedaan en wat mensen bezocht. Ook het kindertehuis van CEN (hulp van Himalayan Glacier Trekking) zag er prima uit en de kids doen het prima op school en zo gauw ze afgestudeerd zijn en op eigen benen kunnen staan wordt dat ook gerealiseerd. Ondanks vertragingen in Kathmandu en Delhi en met de vlucht van Frankfurt naar huis is de vlucht prima verlopen. Wel wat gestress, omdat ik weinig overstaptijd in Delhi en Frankfurt had en we veel te laat aankwamen.Maar toch op tijd in Amsterdam weer zonder mijn bagage. Die stond nog in Frankfurt. Dit is nu de derde keer op rij. Voor mij geen probleem want er zat niets bijzonders in. Mijn spullen liggen mooi opgeslagen in mijn hotel. Drie dagen later bleek Frankfurt gesloten te zijn vanwege teveel sneeuw. Had ik weer eens geluk gehad. De komende tijd de plannen uitwerken en dan eind maart weer naar Nepal, waar ik een bezoek hoop te brengen aan de honingjagers. Mogelijk organiseer in een natuurreis special.

Ik wens jullie het allerbeste,
namaskar,
Jan

 

Familie Prakash


Hotel Crown Himalayas, Pokhara


Beamer voor de Bhagawatischool in Thirkedunga


Verpleegster Binu met kinderen


Vergadering waterproject Ghorepani


Devi met moeder en dochter Sappana


Graag 1 kop thee...


Bij de dokter op bezoek


Paddestoelen kweken


Gesponserde blinde studenten


Bouw trainings- en opleidingscentrum


Rechts het blindenhostel, links de blindenschool


Een ipod is erg interessant


Dagelijks bestuur Nepal Pariwar Nepal


Olifanten... het blijven mooie dieren